تغيير رنگ
  • Default color
  • Brown color
  • Green color
  • Blue color
  • Red color
تغيير طرح بندي
  • leftlayout
  • rightlayout
تنظيم اندازه متون
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
سفارشي سازي صفحه

مقالات

تورم یک سیاست خودخواسته است

آقای لرد کینز در کتاب سال ۱۹۳۶ «تئوری عمومی اشتغال، بهره و پول» متاسفانه اقدامات اضطراری که در سال های مابین ۱۹۲۹ و ۱۹۳۳ انجام شد را جنبه رسمی بخشیده و آنها را شاکله نظام سیاستی معرفی می کند.   
 
آقای لرد کینز در کتاب سال ۱۹۳۶ «تئوری عمومی اشتغال، بهره و پول» متاسفانه اقدامات اضطراری که در سال های مابین ۱۹۲۹ و ۱۹۳۳ انجام شد را جنبه رسمی بخشیده و آنها را شاکله نظام سیاستی معرفی می کند. او این کار را با این جمله بیان کرده است: «بیکاری بد است. اگر می خواهید بیکاری ناپدید شود باید پولتان را متورم کنید.»

او به خوبی دریافته بود که دستمزدها می توانند بسیار بالا باشند؛ یعنی طوری که برای کارفرما افزایش نیروی کار سودآورد نباشد و همین به معنای بالا بودن دستمزدها برای تمام نیروی کار نیز هست، زیرا وقتی اتحادیه ها نرخ دستمزد را بالاتر از سطح بازار تعیین کنند تنها عده قلیلی از افرادی که به دنبال دستمزد بالا هستند، شغلی نصیبشان خواهد شد.

کینز در واقع می گفت: «بی شک تداوم بیکاری برای سال های پیاپی شرایط بسیار ناخوشایندی است.» اما او به جای آنکه بگوید چاره این مشکل این است که دستمزدها با توجه با خواسته های بازار تعدیل شوند، می گفت: «اگر ارزش پول را پایین بیاورید و کارگرها آنقدر باهوش نباشند که معنی این پدیده را دریابند، در برابر کاهش دستمزدهای واقعی شان مقاومت نکرده و مادامی که نرخ های اسمی دستمزد سطح سابق خود را حفظ کنند نیروی کارشان را عرضه خواهند کرد.» به عبارت دیگر، آقای لرد کینز می گفت اگر به کارگری امروز همان میزان لیره استرلینگ بدهم که پیش از تورم می داده ایم، او متوجه تغییر ارزش دستمزدش نشده و درنمی یابد که دریافتی او در واقع پایین تر آمده است.

به زبان ساده، کینز پیشنهاد می کرد که کارگران را فریب بدهیم. او به جای اینکه صریحا اشاره کند اگر دستمزدها بالاتر از سطح تعادلی بازار تعیین شوند بخشی از نیروی کار برای مدتی طولانی بیکار خواهند ماند، می گفت: «اشتغال کامل تنها با داشتن تورم قابل حصول است. پس کارگران را فریب بدهیم.» اما جالب ترین واقعیت این است که وقتی کتاب تئوری عمومی او منتشر شد، دیگر امکان تقلب و فریبکاری از میان رفت، زیرا مردم دیگر متوجه اثر شاخص ها بر دستمزدهایشان شده بودند. با این حال، هدف ایجاد اشتغال کامل، همچنان به حیات خود ادامه می داد.

* اما معنی «اشتغال کامل» چیست؟ اشتغال کامل مربوط به بازار بدون محدودیت است، بازاری که توسط اتحادیه ها و دولت دستکاری نمی شود. در چنین بازاری، نرخ دستمزد همه انواع کار به نقطه ای متمایل می شود که در آن هرکس که بخواهد کار کند می تواند شغل و کارفرمایی که مایل به استخدام او باشد بیابد. اگر تقاضای نیروی کار افزایش پیدا کند، نرخ دستمزد بالاتر می رود و اگر به کارگران کمتری نیاز باشد، نرخ دستمزد طبعا پایین خواهد آمد.

تنها راه ممکن برای رسیدن به چنین سطحی از اشتغال داشتن بازار کار آزاد است. این برای همه نوع کار و برای همه نوع کالا صادق است.

تاجری که می خواهد کالایی را به قیمت هر واحد پنج دلار بفروشد چه کار می کند؟ وقتی نتواند کالایش را به این قیمت بفروشد اصطلاح تخصصی اش در کسب و کار این است که می گوید: «موجودی تکان نمی خورد.» اما موجودی باید تکان بخورد. بدون فروش آنها او نمی تواند مواد جدید، ابزارآلات جدید بخرد؛ مد کالاها نیز پیوسته در حال تغییر است؛ بنابراین اگر مجبور شود کالایش را به قیمت پایین تری می فروشد. مثلا اگر نتواند کالا را پنج دلار بفروشد، در نهایت آن را چهار دلار می فروشد. اگر نتواند چهار دلار بفروشد، به سه دلار هم رضایت می دهد. تا زمانی که او در این کسب و کار باقی مانده باشد چاره ای جز این ندارد. شاید زیان کند، اما زیان او به سبب آن است که برآوردهایش درباره بازار اشتباه بوده اند.

همین پدیده درباره هزاران هزار جوانی که هر روزه از بخش کشاورزی به مناطق شهری می آیند تا پول بیشتری به دست آورند نیز مصداق دارد. در هر ملت صنعتی چنین روندی اتفاق خواهد افتاد. در آمریکا، جوان ها از کشاورزی به شهر می آیند، تا مثلا، هفته ای صد دلار درآمد داشته باشند. شاید غیرممکن باشد؛ بنابراین اگر نشود کاری با صد دلار در هفته دستمزد پیدا کرد، آن جوان باید به هفته ای نود دلار رضایت بدهد یا هشتاد دلار یا حتی کمتر از آن، اما اگر او – مثل اتحادیه ای ها – بگوید: «یا صد دلار در هفته یا هیچ چیز.» احتمالا همان هیچ چیز نصیب اش خواهد شد و بیکار خواهد ماند. (خیلی ها از بیکار ماندن بدشان هم نمی آید، چون دولت مزایای بیکاری می پردازد. مالیات های خاصی بر کارفرمایان برای این کار وضع می شود که گاهی حتی اندازه شان به سطح دستمزد کامل فرد نیز می رسد.)

در ایالات متحده تورم پذیرفته شده است، چون گروه خاصی از مردم باور کرده اند که اشتغال کامل، تنها با تورم قابل حصول است، اما مردم درباره این موضوع باهم بحث می کنند: باید پول قدرتمندی داشته باشیم همراه با مقداری بیکاری یا اینکه تورم و اشتغال؟ در واقع این تحلیل خیلی نادرست است.

برای رویارویی با این مشکل باید بپرسیم: چطور می توان شرایط زندگی کارگران و همه گروه های اجتماعی دیگر را بهبود بخشید؟ پاسخ درست این است که: با حفظ آزادی بازار کار و از آن طریق دستیابی به اشتغال کامل. مساله اصلی این است که بازار باید نرخ دستمزد را تعیین کند یا اینکه اتحادیه ها و کمیسیون ها این وظیفه را بر عهده دارند؟ مساله این نیست که بین تورم یا بیکاری یکی را انتخاب کنیم.

همین تحلیل اشتباه را در انگلستان، در کشورهای پیشرفته صنعتی و در خود ایالات متحده می توان سراغ گرفت. بعضی ها می گویند: «نگاه کنید، حتی آمریکا هم تورم دارد. پس ما چرا نباید این کار را بکنیم؟»

به این قبیل افراد باید پاسخ داد که اول از همه: «یکی از امتیازات ثروتمندان این است که می توانند مدت بیشتری بهای حماقت هایشان را بپردازند.» وضعیت ایالات متحده بی شباهت به این مثل نیست. سیاست مالی آمریکا بد است و بدتر هم می شود. شاید آمریکا از خیلی کشورهای فقیر بتواند بیشتر حماقت هایش را ادامه بدهد.

مهم ترین چیزی که باید به خاطر سپرد این است که تورم خارج از کنترل ما نیست: تورم پدیده ای آخر الزمانی یا بیماری مسری ای که مثل طاعون همه جا را در بر می گیرد نیست. تورم یک سیاست است، سیاستی که برخی افراد عامدانه اتخاذش کرده اند، چون فکر می کنند خسارات آن کمتر از بیکاری است، اما حقیقت این است که در بلندمدت تورم بیکاری را درمان نمی کند.

تورم یک سیاست است. سیاستی که می توان تغییرش داد؛ بنابراین هیچ دلیلی برای تسلیم شدن در برابر تورم وجود ندارد. اگر فکر می کنیم تورم بد است، خیلی ساده باید روند تورم زایی را متوقف کنیم. باید بودجه دولت را متوازن کرد. روشن است که آرای عمومی باید پشت این مساله باشد، روشنفکران باید مردم را در این زمینه روشن کنند. با حمایت آرای عمومی، بی شک نمایندگان منتخب مردم خواهند توانست به سادگی سیاست های تورمی شان را کنار بگذارند.

باید به خاطر بسپاریم که هرچند در بلندمدت احتمالا همه مان مرده ایم، اما باید امور زمینی مان را طوری سامان بدهیم که در کوتاه مدتی که در حال زیستن اش هستیم، اوقات خوبی داشته باشیم. یکی از ضروریات رسیدن به این هدف کنار گذاشتن سیاست های تورمی است.
 

ارسال کننده
ahmadi
نویسنده
مانی گلستانی
آراء
0
ویژه
خیر
رتبه دهی به مقاله
0 رای
مورد علاقه:
0

سبد خرید شما


سبد خریدتان در حال حاضر خالی می‌باشد.

دسته بندی مقالات

آمار مقاله ها

3646 مقاله و 369 مجموعه

  • 1.jpg
  • 2.jpg
  • 3.jpg
  • 4.jpg
  • 5.jpg
  • 6.jpg
  • 7.jpg
  • 8.jpg
  • 9.jpg
  • 10.jpg
  • 11.jpg
  • 12.jpg
  • 13.jpg
  • 14.jpg
  • 15.jpg
  • 16.jpg
  • 17.jpg
  • 18.jpg
  • 19.jpg
  • 20.jpg
  • 21.jpg
  • 22.jpg
  • 23.jpg
  • 24.jpg
  • 25.jpg
  • 26.jpg

تماس با ما

تهران: فلکه دوم صادقیه، برج گلدیس، طبقه هفتم، واحد 721
تلفن: 47626486-021

تبریز: تقاطع خیابان منصور و بهادری، ساختمان سیمرغ، طبقه پنجم، شرکت تسهیل گستر
تلفن: 04135251447
فاکس: 04135251448

عضويت در خبرنامه

با عضویت در خبرنامه، آخرین اخبار کسب یار و کسب و کار را در ایمیلتان دریافت کنید.
کسب یار
مباحث عمومی کسب و کار


دریافت بصورت HTML؟

آخرین نسخه کسب یار

کسب یار خریداری شده خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.


کسب یار 4.1.0 نسخه نهایی
آخرین تاریخ بروزرسانی:
//